Tam Unutuyordum ki

Bu sefer kendimi iyice hazırlamıştım Seni ve seni hatırlatan her şeyi hafızamdan silmeye Tam unutulmanın sınırındaydın Yüreğimde açtığın yara git gide kapanıyordu Kanamıyordu artık acımıyordu Bir zamanlar hesap sorduğum kaderime Bu sefer yalvarıyordum bütün acizliğimle Ne gökyüzü ne de deniz feneri Ne dağ taş Ya da herhangi bir şey Hatırlatmıyordu seni bana Adını anarken nefesim kesik kesik olmuyordu Dudaklarım sızlamıyordu senin sevdiğin şarkıları söylerken Saatin hiçbir akrebi ya da yelkovanı Yavaş yavaş akmıyordu bir zehir gibi içime Ne zaman sabah olur diye de sormuyordum gecelere Her kapı çalınışında sen olmayışına alışmıştım Çöl sıcaklığında akmıyordu adın yanaklarımdan Bu sefer iyice hazırdım Hemen hemen silmiştim seni hayatımdan Seni bana hatırlatan sadece ben oluyordum Biraz daha kendimi unutsam Biraz daha kedimi zorlasam tam unutuyordum.