Karanlık Deniz Gibiydi Gece

Karanlık deniz gibiydi gece attığın her adımın sonu belirsiz her adımda koyulaşır ıssızlığın dilinde, fark etmeden çalınan bir ıslık sanki karanlığa bulaşsan, - boğulacaksın önce, akşamdan kalma bir duyguya sarılırsın sonra, üstünden yıldızlar kaymaya başlar sanırsın ki, aşk uyanmış uykudan, bu gece cümbüş var. -sanırlar ki, her aşkta cümbüş var öyleyse, meyhanedeki kadehler niye durmadan dolar niye birbirine çarparak yürür sokaklarda çarptığından bile habersiz onca yalnızlıklar- oysa kayan aşktır yumruk yaptığın avuçlarından sıksan ölür, sıkmasan tutamazsın