Sensizlik Ölüm Yarısı

bir tutam rüzgar biçiyorum ardından sağanak yağmurlar yağdırıyorum, gözlerimin değdiği her yere şimşekler çakıyor gözlerinde, kara bulutların arasından... ıslak ağaçlara bakıyorum durup durup, toprağın kokusunu sana saklıyorum akşam oluyor, siliniyor gölgeler geceler gözlerimde arıyor sabahı yeniliyor zamana deli dolu benliğim yüreğim eylül denizi gibi duruluyor artık önüme gelenle kavga etmiyorum ne kadar kızsam da sana, kötü söz taşımıyor cümlelerim bende kalan bir tel saçını biçtiğim rüzgarda savurmak oluyor avuntum kurutmuyorum mendilimdeki gözyaşını, göz yaşlarımla karıp, gidişine, seninle birlikte ağlıyorum içimde yalnızlığın sancısı serseri dolaşıyor acıyan ellerim oluyor nereye dokunsam gül rengi ufuklara bakıyorum, sen yoksun… adını andığımda yağmur yağıyor yağmur durmaksızın yağıyor sen yine yoksun… kara gözlerin, kara bulutlar arasında kayboluyor soğuyor senin için sıcak tuttuğum ellerim geceler odamda sabahsız tükeniyor… sen hala yoksun… ve sensizlik, ölüm yarısı gibi önümde duruyor