Bukadar Özgürüm

gölgelerin eline düştüm benimle oynamak istedi ateş bir yağmurun serinliği yetişti imdadıma bu günümü de kurtardım gözlerimde uykunun izi suyla buluşuyor tekrar ellerim kuru bir yaprak misali sürgündeyim çıkıyorum bak evimden ne kadarda özgürüm taranmış saçlarım boynumda boyun bağım frenk taklidi kıyafetin içinde ancak bu kadar özgürüm beni mutlu edecek okuduğum kitaplar arıyorum hislerimi seçimi zor olacak mutluluk ve keder aynı renkteler düşündüm, konuştum ve sustum yanarım şimdi kendi cümlelerime gündüzleri dünya dostum geceleri kabusum yanarım hızla geçen senelerime çalıştım ve yoruldum iste dönüyorum evime içtiğim her bir yudum siyah bir nokta koyar kalbime dünyadan geliyorum akla beni seccade yemek, içmek ve uyku nefis ve bedenin oyunu bu oyunu bende oynamalıyım dünyadan geliyorum bazen konuşmalı cisimler bazende dinlemeli mana alemini çıkardım kravatı dört duvar etrafımda bedenim hapis dünyada fakat rüyalarım var beni gezdiren başka alemde yinede uyanacağım birazdan yine aynı oyunları oynayacağım dünyanın huyu bu iste bu kadar özgürüm bu kalın ten kafesinde