Seni Sevdiğim Zaman

ben seni sevdiğim zaman yağmur yağıyordu alanlara sokaklar ağlıyordu kar yağıyor şimdi dağlara gitme kal yağmur aşkına kal gidersen gecenin siyahı çöker yüreğime göç eder kelebekleri ömrümün boynunu büker gelincikler dağlar ceylansız nehirler türküsüz kalır Gidersen tarlalar susuz çocuklar uykusuz kalır kömür gözlüm senin yürekten gülüşünü umutsuzluğu umuda sürüşünü acılara sevda yazışını sevdim kendinle barışını seni seviyorum deyişini tüm sevgiler sürgünken yaşamak bir türkü seninle yediveren tomurcuk gidersen boynu bükük kalır bu şehir ölür kahrından bu içli şair yokluğuna nasıl alışırım dudağın dudağıma mühürken seni seviyorum deyişini sevdim ekmeğini bölüşünü bir düşkünle kar gülüşünü öksüzleri sevişini sevdim ve yüzündeki hüznü gözüm bakınca insan gibi bakışını ağlayınca çağlayanlar gibi akışını insanları sevişini sevdim omuzuna dayanmayı efkarlıyken affedişini bir düşküne el uzatışını sevdim temiz kalışını sevdim en çok bu hayatın kirlenmiş sahnesinde bir umut gibi, bir türkü gibi, bir şiir gibi duruşunu bin bahar tazeliğinde saçlarına günün vuruşunu sevdim ben senin bir gülü koparmasınlar diye günlerce gül düşmanlarına isyanını bir annenin acısına ağlayışını ben senin tüm kavramları ve kuralları çiğneyişini sevdim küflenmiş törelere ve haksızlıklara karşı çıkışını kar beyazı beyazını mavi mavi, yeşil yeşil, al al seninle sokaklar dolusu çığlık acılar dolusu yalnızlık çiçekler dolusu sevgi ektik dağların doruklarına maviler boyunca beyaz güvercinler uçurduk meydanlara gitme kal gidersen mutluluğumdan sızılar kalır yüreğimde yarım elvedalar kalır, soğuk odalar, karanlık geceler sensiz koma yüreğimi yağmur aşkına seninle başlayan hikayem seninle son bulsun sonsuzluklarda