Zeynebim...

Benim de canım var yaşamak hakkım Bu dünyaya çekmek için gelmedim Gün olur da eğer çıkarsa cılkım Sırtını bana ver gücüm Zeynebim Sırtımda bir yük var kurşundan ağır Çağır canım beni kalbine çağır Duymazsam ardımdan uzunca bağır Kulağım sendedir sesim Zeynebim Doğrular dururken yanlış bilmedim Sevdamı fikrimden geri çekmedim Yolumdaki davam budur ezberim Aşkım gömlekte bezim Zeynebim Özgürlük dururken kafes nedendir Kalbinde hak olan bizi sevendir Doğruyu söyleyen şaha gidendir Şahlanan o canlar bizim Zeynebim Karanlık güçler de düşse peşime Ateşten çubuğu soksa gözüme Yağlı kırbaçları vursa döşüme Doğrumuz bizimdir fesim Zeynebim