Ayna

Gözlerinde bir intihar mektubunun onurunu görüyorum, çaresizliğini ki bir aynadan ne kadar fazla görsem bir yüzün ayrıntılarını, o kadar sevgilim demektir. Bu yüzden yüzüne tutunuyorum ve tutuyorum batıya fazla gidip doğuyu bulan bir kaşif gibi uzaklaştıkça bana ulaşan elini. Sonra kırık aynada görüyorum kırılmış kalbimi ve herkesin kendi gölgesini giyindiği bir mevsim oluyor güz. Oysa üşürken aynada kırılan sen ve kalbime biriken kar topu çalınmış çocuk, soyunup gölgesinden sormalıdır herkes güzünü, yoksa bütün aynalar bırakıp gider bir gün yüzünü.