Kaldığımız Yerden

Gittiğin kadar hüzün taşıyor bulutlar Sensizliğin gök gürültüsü kulaklarımda şimdi Gelirsen eğer gelişin rahmet olacak Güller açacak yüzümüzde önce Sonra sen gül olacaksın ve gün doğacak bu şehirde.. Her şeye yeniden değil Kaldığımız yerden devam edeceğiz seninle Beni bırakıp gittiğin gibiyim demiyecem Yokluğun hasretini büyüttü içimde, Sen büyüdükçe alem küçüldü.. Sekteye uğramadık seninle Mecburi istikametlerin kölesiydik, İnişi olmayan bir yokuşa davet etmiştim seni İkimiz de ürkmüştük aslında İkimiz de biraz çaresiz.. Güz mevsiminde gül yetiştirmeyi öğrendim en son Hazanda harına tutuldum Ruhuma dokunan Nur-u Beyza'ydın Ben Siyah Nur'u tercih etmiştim oysa Bir nokta gözü kör edermiş derlerdi ya Ama aslında bütün körlerde gören bir göz vardır Bir söz vardır hani: “güzel gören güzel düşünür”.. Çocukluk yanım değilsin, bilirsin Önceleri bir damlaydı Ve kevsere döndü sonra her şey, Şimdi ise Kaç zamandır suya hasret çorak çöl ruhum Susamışlığımsın, yanmışlığımsın.. Kara bulutlar rahmet taşıyorlar Seni bana taşıyorlar Ben yanıyorum, sen korkuyorsun Korkma! Rahmetin adı sensin.. Bırakıp gittiğin gibi değilim Beni bırakmadın biliyorum Çünkü hava soğuktu ve ben hiç üşümedim..