Ben Yandım

Dedim ya Usul usul türküler söylerken Parça parça Tırtıklı Kör bıçaklarla kestiler elimi Dedim ya Severken korudukları gül iken İlk bıçak Hep elime indi Bileğimden kopuğum hayata Ne zaman yaklaşsam yanına Tatlı dil Kör takıldı canıma İçim hasta gidiyorum ovandan Yayla önerir tabipler Dağ havası şifa olur derler Dağlarda gezmem bu yüzden Eşkiyalık hava bana Ciğerlerimi verdim insanlara Verem ellerim Severken bile Ağır ağır gidirim Bundandır acelem Nem varsa dökeyim dedim Sorular sorulmasın Ben yandım Şiir yanmasın Olmayacak şiltelere sar gözlerimi Arada bir aç yüzümü Göreyim çekemediğim nefesi Bilirsin Bir yangın Bir zulümdür Acı ceken ceylanın koşması Tıkanıyor işte Hızlı olmasa coşması Bir ince hastalık bu/Sızım Demiştim Aşk'ı kirletenleri sevmemiştim Sevmeyi bilmiyorsun diyorlardı Hani hatırlarsın Onu bırakıp Öbürünü başlıyorlardı Bir dal/Bir kiraz/Yetti bana/Yetti can'a De ki Bir cansın Gitti mi olmayansın A canım Sesimi bıraktım sana Türkü söyle Canım sıkılınca Bir bana Bir de ince hastalığa Unutma Ekinler gibi düşeceğim toprağa Uyarına gelirse Ustada izin verirse Taşıma sen yaz adımı Olurda Düşersen yollarıma Bir bardak demliçay koy taşıma Serçe usulü Kaldırıp başımı İçerim elbet payımı Gıdığıma dokunma Ağlarım ellerinde yoksa Toprağa düşünce Gidenler de ağlıyor anla İyi ki öldüm iyiyken Dirilirsem kötü olup ölmem yeniden Çizgim elim ayasında Bir gözüm senin yakanda Bir bardak demliçay koy mezarıma Unutma İçerim elbet Düşüyorsa payıma Payım lokma/Dizilir boğazıma/Şiir takılır aklıma/Çıkamam sokağa