Erken Gel / Güle Güle...

sızılı bir yıldız gibi sönüp giden kadına- yirmilerinde yaşanmışlıktan bir karalama; bak erken geldim yine gözlerin güzel bak sürme çekme süzme gözlerini eritme gideceğim biliyor musun! nereye, yirmili yaşların güvertesinde çekip gitme, ya da git benimle her sabah gelmezsen kimle içerim sütü kimle yerim peynirli böreği böyle gitme, terk ediyorum de gitmem lazım, büyümeliyim! ben büyüdüm bak sana kaldım ben şimdi sen de gidersen geriye dönerim yeniden bari sabah erken gel bırakmam son sevişmeden canım acıyor biliyor musun! acımak değil kopanlar en çok söylenen türküdür -ayrılmak serpil anlatıyor; istanbul'a yakın denizi hırçın kente gittiğini duydum. evlenmiş birisiyle, üvey anne belasına huzur vermedi gitti zavallı kıza o da kaçtı belalı bir kocaya adam kafadan kontak ne ararsan varmış geçen kaybolmuş bir zaman sonra duymuşlar ki mapusta yaktı gül gibi kızı şerefsiz ne kendine yar etti, ne sana giderken vedalaşsak ayrıldık derdik ancak sanki burada elleri hatırlarım biliyor musun ceylan gibi titrerdi gözleri gitti hırçın denizli kente döner bir gün karanlığı örterse özlemek güzelde zaman eskitiyor sözleride - ya unutursak serpil anlatıyor; günlük tutuğunu söylemişti sürekli tepesindeymiş kocası her gece içip dövermiş zavallıyı 'kızım olmasa' diyor 'bir dakika tutmam hayvanı alır giderim başımı yalnızlığım yastığımdı çocuğa yaşamaktır sonrası' geçende vurmuşlar kocasını kalmış bir başına kendine değil yası çocuk babasız kalmasındı dönmez artık gururludur çizerde yüreğini bıçaklarla ölüyorum bu halde demez sürgüler gözlerini bakmaz eskisi gibi görürsen selam söyle özlemiş seni de gelsin bir gün acı kahveye güle güle...