Kan Olsun Rengim
Z Zafer Zengin Etnika
0
Altın Yaprak
Beyaz mintan içine
sığmışsın cocuk
Siyah sana yakışırken
Beyaz bana
Umut deyip
Kırmızıya sarılmışsın
Aşkın partisi yok çocuk
Reysiz sevmeleri
Esir edilişleri
Gülün rengidir ayrılık
Peki çocuk
Herkes gülerken
Biz niye ağladık
Büyüdüm
Ben bilmem cevapları
Gözüme baktınya
Anlamadığım
Birşey oldu bana
SEN SÖYLE
Neydi çocuk yaşadığımız
Elimize bırakıp kaçılanda
Gülü sürdüm gözüme
Güldüm garip garip
Sorgusuz
Sualsiz sürdüm elimi
Yüzünde gülen göze
Öptüm içimden içimden
Kimseye söylemeden
Bir banaydın titrerken
Bende titredim
Beyaz ölüm gelirken
Baktım ardından
İşi var
Dokunmadım yoluna
Selamsız kaçtın yanımdan
Din iman bırakmadan
Oysa merak etmiştim ellerini
Nasıl düşlerdi yüreğimi
Severmiydi
Bu koca bebeği
Adam değilim
Gözlerin değdi bir kere
Ne söylesem kar etmez
Anlatamam cümle aleme
Hadi
Al ellerini
Dön evine
Alışkındır içim
Terk edilip gitmelere
Bir isteğim var
Küçük bir şey
Hep gülümse yüreğine
Unutmak lazım
Ayrılıkları
Gizli kavuşur ayazım
Duman gibi sıcaklığım
Gizli sevmeler bana
Dokunmasınlar sana
Uyandığımda
Ya sabahsa
Ya uyuyorsan daha
Dokunmazmıyım yanağına
Pempesine alına
Kavuşmayı
Kavuşmayı sakla yamacına
Sudan çöker yamacım
Tutunamadım ayrılığa
Alışamadım yalnızlığa
Kalamadım aşksızlığa
Çocuk gibisin deyip
Gülme haylazlığıma
İçimden sevmelere bırakılmış
Arsızlığım
Biter mi iç çekmeler
Nefes vermeler
Gül dikmeler
Yasakla bana cekip gitmeleri
Çakılayım ellerine
Kan olsun rengim
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş