بخش ۱۰ - آمدن دستور اول به حضرت شاه

پس دستور اول پیش شاه رفت و شرط خدمت و لوازم ثنا و تحیت اقامت کرد و گفت مدت عمر شاه کامکار و خسرو نامدار در متابعت عدل و مشایعت عقل باد دولت او معمور به سداد و حضرت او مشهور به رشاد چون آثار عنایت و فضل الهی صفات ذات شریف شاه را فهرست و شمایل عالمیان و دیباچه مناقب و ماثر آدمیان گردانیده است خاطر منیر او مغیبات قضا از لوح تقدیر می خواند و عقل شریف او مکونات قدر که از کتم عدم در حیز ظهور می آید می بیند و می داند و از آنجا که رای کافی و عقل وافی و کمال حصافت و وفور شهامت پادشاه است لایق و موافق نمی نماید به ترهات ناقض عهدی بر چنین سیاستی هایل که تدارک آن در حیز امکان بشری متعذر است اقدام نمودن که چون آفتاب یقین از حجاب شبهت و نقاب ریبت منکشف شود و چنین رای به امضا رسیده باشد و چنین مثالی تقدیم یافته حسرت و ندامت دستگیر فلاح و پایمرد نجاح نبود و حیرت ضجرت نافع و ناجع نباشد و عقل این معانی بر خواند سوف تری اذا انجلی الغبار افرس تحتک ام حمار و قد قال الله تعالی یا ایها الذین امنوا ان جاءکم فاسق بنبا فتبینوا ان تصیبوا قوما بجهاله فتصبحوا علی ما فعلتم نادمین و اگر شاه در این معنی تانی نفرماید و شرایط احتیاط و تثبت بجای نیاورد و حق از باطل و زور از صدق جدا نکند همچنان مغبون شود که آن مرد از طوطی خویش به تزویر و تخییل زن و چون از حقیقت حال او استکشافی رفت و خفایای آن ماجرا و خبایای آن حادثه محقق شد ندامت سود نداشت و پشیمانی مربح نبود شاه پرسید که چگونه بود بگوی