Dinle İnsan

Ey insan! dinle sana sesleniyor gönlüm. Kıpırdamaz ağzım , ağzıma kilit vurmuş gönül bülbülüm. Dinle, haykırır içimden bir can. Sonudur belki ömrümün bu feryat, belki bir figan. Gökyüzü bir topraktır bana nicedir. Şu kara topraktan daha temiz , daha ferah. Ne haşere var , ne kırkayak. Benzemez hakikaten şu kara ile şu mavi toprak. Biz ki asırlardır bir kara toprağa ölmüş , bölünmüşüz. Hangi akıldan geçmiş mavi bir ölüm. Ölüm bu kadar bedbaht, ölüm riyakar , ölüm zulüm mü? Yahut pençesi sivri, bir aslan kadar mı zulmü ? Şu mavi topraklar halbuki ne yücedir. Ölümü müjdeler , selamlar ölümü. Bereketi sonsuz , bereketi yüce. Ne yılan var , ne haşere.