Gökyüzü Buradaydı

Gökyüzü buradaydı az önce Gece yıldızları alınca koynuna Uzakların yakın bir yerinde Gözlerimi görürsün sana azade Gözlerim sözlerimin içinde tutsak Sözlerim ziyasıdır kalbimin Kalbim ellerinde azatlık Gökyüzü buradaydı az önce Güneş lekesiydi sevda heveslerimize çalan Ay dokunmuştu titrek dudaklarımıza Gecenin sesi çalıyorken besteyi Yalnızlık acıttı yüreğimizi Paslı bir çivi gibi saplanmışken bedene Gökyüzü buradaydı az önce Yaslı duvar diplerinde erirken gün be gün Bulutlar yağarken gözyaşlarıma Çarmıhta biriken üzüntülerimin Asılı durur hayali boşlukta Oysa Üşümüştür keder avucumuzda Üşümüştür hayaller dudağımızda Gökyüzü buradaydı az önce Yağmurlar serecektim rüyalarına Tauna ilk bizim alnımıza düşecekti Hardal sarısına dönerken toprağın rengi Ağlayacaktık aşiyanımızda Şimdi dön ve git Şimdi ölüm renginde dualar Gökyüzü buradaydı az önce Dipsiz bir uçurumun kenarında yakaladım hayatı Boşluk kucakladı kollarımı Sonsuza uzanan bu ıssız yolda İşaretlenmiş taşlar gördüm üstelik Söylesene kim yaktı mektupların ucunu Siyah bir mürekkep yazmışken firakı Gökyüzü buradaydı az önce Sonra Yıldızlar da terk etti gönül hanemizi Ayrılığa soyunurken mavi düşlerim