Şiir Ölüyor

Saklanmış Dibi olmayan karanlıklarda bedbin Satır aralarında çıldırmış gölge Boşluğa savuruyor yiğitçe yumruklarını Duvarın arkasından bağırıyor ha bire Yalancı avcı misali kahramanca anlatıyor Çaresizlik ezber yapmış yüzüyle Avuçlarında kor ateşi tutuyor Üşüyor harfler mısraların içinde Şiir ölüyor Gülümsüyor Namlunun ucundan kaçmak için Ellerini kaldırmış esareti kucaklıyor Şimşekleri çekmemek için üzerine Dişleri parlıyor karanlıkla beraber Yalvarıyor kendini ispat için Boyanırken sözcükler binbir renge Her yanı çamur gözüküyor Kaçıyor er meydanından Şair eriyor Bilmiyoruz sanıyor Saldırırken pis pis sırıttığını avuçlarında Minderin dışında pehlivan kesiliyor Ezberlemiş üç beş tane cilalı cümle İnadına isyanın kıyısında geziyor Salyalarının imgeleri bulaşmış izine Sanat ilahi tabu sanki / inkarı kuşanıyor Ölüyor yanında narin bir kelebek Hoyratça ve yiğitçe üstüne basıyor Kalem kırılıyor