Bir Ağıt Gibi, Başlar Hayatlar...

Bir ağıt gibi başlar, İlk oksijenin ciğerlerde ki yangısı şurada dursun� Bir ağıt gibi, hayatlar başlar� Sonradan tebessüm düşmüş yüzlere yaban� Ve inadına inadına tutamadığı mutluluk, Her damlasının kayıp gittiği ellerinden Yağmur olur da Sırılsıklam hüzünlere döner renkleri temmuzların bile� Bir ağıt gibi hayatlar başlar� Kimsenin uğramadığı Bir köşenin izbe yalnızlığına Karanlık bir gölge gibi düşer Yaşamak istemeden yaşatılmış anıları ile şimdi, Yaşamak istemiş yaşatılmamış umutları ağırlığınca Bir adam külçe gibi yığın olur� Ve O yığının altında "O" ya da "O" işte birisi kalır Unutulmamış acıların intihar koyuluğunda� Kurulmuş kurulacak tüm darağaçları Bir tek adamı asmaya iştahlıdır� Ama münkün olamaz, Bir hayat başlamıştır aslında bittiği yerde gölge kalan, Ve gölgeler asılmaz Ölüler se bir kez daha asılamaz�. Kapınızı çalan benim Kapınızı birer birer Gözünüze görünemem Göze görünmez ölüler� Öyle bir karardır dünyaya başkaldıran, Öyle bir kaostur ki, Sözde "neye yarar ki" bir karar alınan hep; Küçük ve takatsiz yürek adımları ile ateşe el sokmak gibi Serin sular umut edilmişken aslında yürüyüşler olur Karar kararsızlıktır; Hesapları tutulamamış yaralar Cehennem gibi yangında ama buz gibi soğuk� Pusulardan kurtardığı azıcıkta olsa Elinde kalan birkaç kırıntı saklarken güneşin çatında yüreği, Hala bir suizanla yaşamakla ölmek arasında Fişekleşen namlular çaprazındadır, ortalık kızıl kıyamet� Ve tetiklerde ki parmaklar... Şimdi dudaklarında ateş kalmış öpücükler sancılı Ne de çok sevdiği Pamuk ellere ait olanlardan biridir kahpece� Kahretsin!. Hayatlar başlar bir sıfır yenik� Ve o yaşamakla ölmek arasında gidip gelme telaşında, Canından can veren, aşk diyerek dost diyerek Ömür tüketen, Öz süzen, öz olan� Ve o bir gün sinsice bir oyunda Helal göz kapatanların daldığı rüyalarda Harama yorulan�. Dost dost diye neçelerine sarılıp ta Yine de yorulmayan yüreğinde Ve halâ heyecan depremi aşk, arsız umudu ile� Evet bir sıfır yenik başlasa da bir hayat En azından başka hayatların Çok sıfırla önde oluşuna yemiştir gollerini Söylemez bir türlü yine de; Dilinde bir Ahmet KAYA türküsü yerine: "Malatya' dan çıktım yola, Yollar yanıyor Düşman sarmış Dört yanımı, kurşun saçıyor Düşmüşüm bir çukura, canım Yanıyor Yaşasam mı ölsem mı Karar vermek zor.. Beyler deresinde kardaş pusu kurdular Dağda çadır çadır aştılar Tüfek çaktılar iki el Kardeşi canımdan, Canımdan vurdular Yaşasak mı ölsek mi Karar vermek zor. " Birde Hayatlar başlar yine, 'Başlarken biten hayatlardan' habersiz, Her zevk için satım satım etmiş Kül değerlerde debelenmiş, Hayatlar başlamıştır aynı zamanlarda Sahafatı babil in asma bahçesi Hayatlar başlamıştır başlarken biten o hayatları tüketen Ve 'hayatlar başlamıştır' bir sıfır yenik Tüm Onuru İle, O kara delik dipli,yüzü yüzsüzce dönmüş hayatlara İnatçı bulut gibi yağmur yükü ile... Ve o diğer hayatlar ki Bu onura kör bakan hayatlar! Belki de dilim varmıyor ama Olmaz olsun hayatlar işte! Ne izbe bıraktıkları köşelere uğrayan Ne de bir türlü insan olabilen Ve hatta gölgeleri bile olmayan, olamayan! Hayatlar başlamıştır ezelden ebede kadar uzun bir yol gibi Ama en kısa zaman aralığında 'Hayatlar başlamıştır' Namazsız ezan, ezansız namaz aralığında yaşamaklı Ve hayatlar başlamıştır Ölürken, öldürülürken pusularda Diğer hayatları yaşatmaklı� Onursuz zevk dolusunca ihtiraslara, Ve şeref zannedilen kepazelik Adında leke olmaktansa Zaten başlarken bitmişliğine kendi alkış tutan "Hayatlar başlamıştır". Hayatlar vardır halâ O son kırıntılarla yine de dost 'u arayan Yüreğine dost olacak aşkı arayan� Yinede Hayatlar vardır Kurban olmayı şeref sayan�.