Girdap

Tutuşur ne varsa içimde, Gece beni hep saatsizlikte yakalar. Her zamanki gibi çaresiz teslim ederim ruhumu. Başlar çocukluktan adamlığa geçen zaman bir film şeridi olmaya. Sıkışır kalp, beyin kanamaya çalışır. Bu anılar, ruhun ötesinde bedene de zarar vermeye başlar. Artık umurlu değil ki bu yaşananlar. Yazılanı bir virgül koymadan yaşıyorum işte. Biliyorum benim yazım girdaba yazılmış, Etrafından geçen ne varsa çeken, yok eden, zararlı biriyim ben. Kimine göre de faydalıyım insanlara, Tabi öyle düşünenler, benim gibi yarım akıllı olanlar. Zor be, cidden zor. Çok kahırlı olmaya başladı yaşamak. Ben beğenmiyorum ama, benden sonrası hiç beğenmeyecek dünyayı. Aslında dünyada da değil ki olay, Neyse, çok konuştum yine, Acı saati doldurdu süresini.