Yürek Sızımdaki Sevgiliye

Dün mektubun geldi bana, Uzun yıllardan sonra Senden gelen ilk haber, Yazını tanıdım Korkttum zarfı açmaya Ne söylemişti yine dilin de Neler yazmıştı kalemin. Neler çekmiştim onca zamanda Ne çok ağlamıştım sensizliğe Yüreğimin ağlamasına alışmıştım Hatta biraz buruk kalsa da İçimdeki sen,sana bile alışmıştım Mektubunu alana kadar Karşımdaydın sanki o an gözlerini düşündüm Ellerin geldi aklıma,ne güzeldi ellerin Bir piyanistin parmakları gibi Şimdi ise mektubun ısıtıyor elimi Açmaya korktuğum Sensizliğimin seni sanki elimde Sensizliklerim okyanus gibi Sonra Gözyaşım da aktı usulca Ben mektuba bakarken Bir damla düştü üzerine Ben sensizliğime alıştım Açamıyorum senden geleni Yazdıklarını okuyamıyorum Korkuyorum Ya bana dön dersin diye..