Anfora

Bir kadın sevdim, ilkyaz yoksulu fırtına habercisi bir albatros kuğu boyunlu testi doldursam sızmaz eğsem akıtmaz... bir kadın sevdim. Hırçın bir öfkenin ardından keşke ölmese dedim kanasa bin yıl öpsem gözlerini bir yıldız düşürsem gülümser mi...? Kırmızı toprak oluşur mu bedeninden yumuşar mı avuçlarımda ıslak uzayıp genişler mi...? Kocaman şehre bakan sıcacık bir balkondan sarkıtıp dallarını bir saksı karbeyazı açelya suskun bir güvercin. *** Döndür çarkını çömlekçi büyüsün içindeki çocuk kurulsun o müthiş denge - güzelle çirkin doğumla ölüm akılla duygu - Su ve kil karışınca erdemle tuz, güneş ve sabır denizler dolusu anfora çağlar boyu ateş ve sır. Söyle bana çömlekçi hamurun harcındaki nem uçunca incinince benim kadınlığım güveçler dolusu ağıt yazılmaz mı...? *** Bir ayağım çarkı döndürür öteki gitmeye hazır ellerimde önce bir top çamur sonra ekmek sonrası gül sıra yavaş yavaş aşka gelmekte. Gün olur orman durur gürültüyle gün olur ırmak bırakır yatağını ben kil kararım şişman bir gövdeye minicik tutak narin bir vazoya yüklü bir kervan sence haksızlık bence bilge bir merak yapıp yakıştırdığım bu denge. *** Bütün sınırlarını aştık da dağların bütün okyanusların kapılarını düşle gerçek kucak kucağa köpükle dalgakıran ve yalnızlığın deniz feneri... Biz ki asırlardır sesiydik aşkın bir kuş azatlamadık bir boncuk geçirmedik incecik bilekteki son boğuma. Çömlekçi söyle bana nasıl bulunur gizli bir liman insan kendine bunca korkaksa...? *** Bir kadın sevdim şaştı hünerim özledim elbette, kim özlemez ki yağmur bulutundaki gökkuşağını... Bir ayağım çarkı döndürür hâlâ öteki gitmeye hazır bir ışık hızı küçük bir adım. Uykulara küskün o kızı avutmadı dünya ne benim ellerimdeki denge ne senin zincirlenmiş sevdan soluk soluğa Pan ve flüt. Çığlıkla kesilmiş o bahar şenliğini - bir kanlı gelincik bir içli şarkı - ne benim saçlarımdaki isyan ne senin sezilmemiş güzelliğin avutmadı dünya. Çağlar boyu ateş ve sır denizler dolusu anfora.