Sivas

Ölümün hasatıydı Sivas ve bol oldu ürün bir tırpan ucunda savruldu sesimiz sesimiz Yasemin, Gül, Hasret ince ve uzun kanatları kırlangıçların sesimiz sabah serinliğinin çiğ damlaları. Unutsun bütün şarkılarını bu şehir unutsun ipeksi dönüşlerini turnaların unut beni sevgilim yarısı kül bir kadınım artık Hep böyle ıssız mı olur katliam sonrası kentler ırmak bile susar mı, rüzgar korkar mı sokaklardan biter mi çığlık ateş ve dumanla...? Ölü çocuklar da doğurgandır ölü aşklar gibi kesilmiş kavaklar da ıslık çalar dilini yitirmişse de şiir bir deniz feneri çizmenin tam zamanıdır.