Nefret Kavşağında

Her gün bir başka fitne odunda yanarken bağrımız Bilmem vicdanlarda bir karşılık bulur mu çağrımız Sanki olanlara nazire olsun diye Ağrı'mız Acılar diyarında yükselip, böyle bir dağ olmuş Hani, Sarıkamış'ta donmuştu ya dedelerimiz Hani, süngülerin ucundaydı ya bebelerimiz Hani, çarmıha gerilmişti ya gebelerimiz Sanki hepsi unutulmuş, geçen bir nice çağ olmuş Açın, bakın mezarlarına; Kürt-Türk koyun koyuna Kimi iki kat olmuş, kimi yatar boyu boyuna İşte böyle karışmış, bu milletin soyu soyuna Ayrılanı ölüm almış, birlik olan hep sağ olmuş Bin yıldır paylaşırız aynı yurdu aynı kaderi Birimizin derdi olmuştur bir diğerinin kederi Hem Âdem Nebi değil midir hepimizin pederi Sorun, söylesin, Şeytan nasıl ayağına bağ olmuş Bu nefretin, bu kinin sonu acep nereye gider Sanmayın ki viranelerde gül açar, bülbül öter Her günümüz hüzün, her günümüz diğerinden beter Yıllar yılı kara çadır bahtımıza otağ olmuş Bu Fakir der ki: nefret kavşağında şöyle bir durun Peygamber öğüdüdür; biraz nefes alın, oturun Sonra kendinize hiç durmadan şu soruyu sorun: Sevgisiz hangi diyarda hangi toprak bağ olmuş 10 Aralık 2009