Yaralanmış Onurumda Mısralar

artık beklesen de zamanı değil hangi tohum beslenince toprağı yarıp çıkmaz hangi ağaç sürgün verip yemişlensin istemez hangi ses başkasını duymaz işitmez kulak mı veriyorsun dinle öyleyse anlatacağım kahramanlık öyküleri değil sadece bikaç satır sana ait birkaç söz bağışlayın çocuklar elim kanıyor sen ağlama demek çocuksu olur sen ayakta kal desem hepimiz için sen diye başladıkça bencilim biliyorum ben kan ağlayarak yazmayacağım mısraları yaşarken ben beni kıskıvrak bağlayan ellerim ve beynimle ben bir kez olsun kıyıp kurşunlamadan öldüreceğim sevimi sessizce delikanlı ömrüm yükü taşımaz ellerimin titreyişi açlıktan değil bir daha dönememek yaşananlara utanmasam haykıracam yetti artık be böylesi doluysam suç bir bende mi şimdi yaralanmış onurumda mısralar sesimin ilk gürültüsü