Yoksun

yoksun, ellerim uzansa gölgende kaybolurum, olmazlığın çöker üstüme çığ gibi, uzansam yollarında yorulurum, yoksun sesin koşar imdadıma ağlarken geceleri, ve gülüşün yankılanır hasta odalarımda, pencerelerde vaatlerinin buğusu, elimi nereye atsam sen, ismin süzülür eşerek yüreğimi, içime içime kaç kere dolar boşalır sevdan. parmaklarım sensizliğe dokunur, kalıplaşır özlemimde duruşun. ve alışırım zamanla... uzaklığına, çünkü öğrenmem gereken hala bir şey var.. sevdan tamam, tamam da.. sen yoksun.