Güneşe Yürüyenlerin Türküsüyle

V Vedat Koparan Vedat Koparan
0 Altın Yaprak
Güneşe Yürüyenlerin Türküsüyle bu kaçıncı yediğimiz darbe üstüne darbe rezilce hayatımızın kaçınılmazlıkları can bir hallerde kaçışlar içe gidişlerde büyütmekte direnerek yürek ağrısını (kaçalım var mısın ağrı dağının zirvesine,kaçıralım yaşanası olanları,üşümeyiz değil mi,sararız birbirimizi bu sıcaklardan sonra iyi gelir hani. hadi al tüm sıcaklıklarını ve yüklenerek sıcakları uzaklaşalım karabasan düşüncelerimizden de,buzulların zirvesinde ısınmak yanmak istiyorum… nefesimiz yeter mi acaba,isterse yetmesin dinlenerek çıkarız yettiği yere kadar,çok zorlu bir tırmanış beynimizin işlevi bitene kadar zirveye konsantre olup düşüncelerimizi erteleyerek,hani o yoksun kaldığımız hep arayıp o denli bulamadığımız yaşanası olanlar adına. değişik atmosfer bir sen bir ben hayali bile güzel, yarım aklım deme gitsin nerdeyse ayaklarımı yerden kesecek yanı başımda uçurum ve gülü,sadeliğin içinde doğanın zenginliğiyle ufka değen ağrının zirvesiyle,içimizin yangınında buz gibi dağ suyu akıyor, rüzgarın sesi bir yanda karışır sessizliğin sesine bir yandan, duyulur mu bir şahan sesi süzülürken bulutlardan yükü kendinden ağır büyütür onca can canında,iki şey bir araya gelir başlar Ağrı'nın tarihinden dansı,sarar iki ben birbirini kesif doğu rüzgârının vurgununda Asya'nın batısında bir gül çağlar goncasında acının ağıtı. Bu bir sevişmedir en doğal haliyle çırılçıplak sözcüklerle bu bir sevgidir sevmenin zirvesinde insanın iç sesinde o duyduğu her an duyup kendini kemiren tecrit edilmiş bedenlerde bulur kendini dört duvar kan sızarken, ne gök vardır ne yer ne renk vardır ne bulut her şey hayal her şey bilincin puslu tünellerinde. bir kaplumbağa çeker kafasını kabuğuna,saklanışında bulanıklaşır bakışlar çekilir gözler yuvasına, çekilir etler lime lime edilişinde, akar bu ağlayan acının nehri içime,katılır bir çınar zaman ötesinden bu hüzne,börtü böcek seyreder öylece, uslu çocuğum,hırçın bir dalga olur yaramaz bir düz duvar kedisi başlar dolanmaya. diri tut sevinçleri umut büyüten yüreğinde gülüm çoktan erdik ölümsüzlüğe güneşi içenlerin güneşe yürüyenlerin türküsüyle) korkuyu geçmişte bıraktım karanlıklara hep ıslıktayım sevinci seni gördüğümde gözlerinden çekip alacağım bir kardelen hasreti güneşle veriyorsun kendini hayalime şekillendiriyorum dizelerde savrulmuş gülün sere serpe ne rüzgarlar görmüş bir yaşamı anlatıyor yola düşüşünde hani o gözlerin endamın bir göze bakarken titrer mi kirpiğin tutunca ellerini ellerim bakışında erir mi an dudağında hafif bir gün tebessümü yüklenip gelmişsin güneşten alınan tüm sıcaklıkları kasvetli sıkkın bulutlar dağılsın beyaz mavi renkler gökte çevremizde kuş cıvıltıları olsun bir kır cümbüşünde ikimizin iç sesi sen bana geldin geleli seni bana anlat senler dolsun içim seninle sana doğup çağlasam su yatağını arayan bir ırmak olup aksam sende uyusam o ezginin tınısında uzansam kokunla gül yaprağında güneş gelince başucumuza gün bizde uyansa mahmurluğunda uyanışın iç denizimizin medcezirinde fırtına o anda ışıldayan gözlerini yakalasam öperek çekip alsam günü dudaklarından susuzluğunda suya değer yaprağı renklerle dansında eğerek başını susamışlığında akar kanayarak aşka gülüm yeşille mavinin dansı kırmızıyla aşk çalar kapıyı zirvesinde arzuların şimdi gelmiştir zamanı yaşamanın -An Gelirde Bağrına Karanlık Çökerse Direnci Büyüt Güneşe Yürüyenlerle-

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.