Bensi Sabahlar..
Z Zeynep Nilgün Gökçeöz
0
Altın Yaprak
Bir sabah uyandığımda
Başucumda gülümseyen düşler,
Diğer yanımda
Koynumda büyüttüğüm sevgiler,
Bir sabah uyandığımda
Başkaydı içimdeki öfkeler,
Pencerem ağlarken hüzne
Kucak açıyordu
Sevdaya mor salkımlı güneşler,
Bir sabah uyandığımda
Yağmurlar gibi sevdiğim
Kır çiçeklerini topladım
Tılsımlı gözlerinden,
Destanını yazdım
Güvercin kanatlarına
Uçtu yüreğimden
Adına susmuş özlemler…
Bu sabah uyandığımda
Erguvan rengine küsmüştü
Gökkuşağına boyadığım aşk,
Ellerin çöl olmuştu
Mevsimler ayaz,
Bu sabah uyandığımda
Kirpiklerim avutmadı gözyaşlarımı
Sen diyordu her damla
Ve sen akıyordun yüreğime
Hüzünlü oluklardan,
Dokunuyordu tutkular
Lal olmuş bedenime
Kutsanıyordu ten
Varlığının izlerinde,
Bu sabah uyandığımda
Savruluyordu sıcaklığı mavinin
Yağıyordu üzerime
Erken gün dönümleri,
Bir sen kalıyordun
Birde gözyaşlarımın
Nemli özlemleri.
Ve bu sabah
Seni yüreğime yaktım
Kara büyülü sevdanın
Sesinde titrerken zaman,
İlkel çığlıklar düştü
bıraktığım geceye
daha derine sakladım,
yürüdüm soluksuzca
uzaklarımdaki eşkaline
gözbebeklerinden öptüm
ellerinden öptüm,
bu sabah ben
sana gelirken
susmuşluğun avazında
bin kere öldüm
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş