İlkyaz

İlkyaz bir sınır esas beklediğimiz yazla Yeşil yapraklarla beraber açar hüzün Yaşadım ömrümü gerektiğinden fazla Hâlâ kokusu havada dolaşır güzün Çiçekler hayata döner çehresi nazla Mavi sema altında büyülü gündüzün Ve sen kimsesiz yerde uykudasın hazla Gözlerinde bir perde gül nağmesi yüzün Dünya döner boşlukta ahenkle uzayla Süzülür limon bahçelerinden taze gün Bedenin şekli meydana çıkar rüzgarla Gölgesinde yaşarken an ve an ölümün İlkyaz bir başka mesafe gelecek yazla Tabiatın karakteri dağıtır hüzün Hayat değil çektiğimiz çileler fazla Ve sen inkar edilmez hatırası güzün.