Hüznün Başkenti Kalbim
Z Ziya Nizam
0
Altın Yaprak
Olur olmaz döküldü yaşlar gözlerimden,
Uzanıp silecek bir el bile yokken yanımda.
Sustum,
Tek kelime çıkmadı dudaklarımın arasından.
Bomboş geceye uzattım kollarımı,
Sarıp sarmalayayım, içim ısınsın istedim.
Kör karanlık çarptı yüzüme,
Bir ah diyemedim.
Bir sessizlik çöktü hayallerime.
Hüznün başkenti kalbim,
Saplanıp kaldı sevda denen bataklıklara
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş