Özlemin Tam Demindeyim

Yalnızlık, Ağladıkça üstüme gelen Geldikçe kaçtığım bir sancıdır Bedenimde Ömrümün sayfalarını tek tek çevirirken Gördüm ki Yaşananlar değerini yitirmiş Solgun yüreğimde Yaşanması gerekenler solmuş Düştüm yalnızlıktan öteye Bende kalan boşlukta Çırpındım kendi denizimde Seslendim sana Duymadın…! Sarıldım kendime Sarıldım sancılı yüreğime Belki de Biz başardık adam gibi sevmeyi Öpülen çocuksu sevinçleri Yüzümüze mühürlerken Hiç ucuz bakışlarımız olmadı Gözlerimizde deli yangınlarla Avuçlarımızda, Ateşböcekleri ateş tuttu Rüzgârımızda uçuştu martılar Düşlerim mavilerde yaşarken Gece çöktü saçlarının karasına Yitik gülüşlerimle Nehirler duruldu kirpiklerinde Sonsuz bir sevda özlemiyle Bakarken sana Heybendeki kuru ekmeğin tadında Ellerindeki sıcaklıkta Sığındım yüreğine Bir çiğ damlası gibi Düştüm gözlerine Kendi dünyamda hapsedildim Tutunamadım sesine Yankılandı sustu Yetişemedim Özlemin tam demindeyim Düştüm yalnızlıktan öteye...