Yüreğinin İkindisinde Duruldum

‘’Bana sensizliği taşımanın sırrını gönder Gökyüzünün kandillerinden..’ Gecenin gözlerinde kim vurdu beni Ya mehtap neden bu denli sancılı Kaç yıldız üşüdü Zemherisinde yüreğimin Ne tufanları konuk etti Vebali sızladı hüsnüniyetlerin Mahmur bir fırtınaya tutuldum Hoyratça battı güneşim Kırıldı gün çiçeği Bağı çözüldü titreyen alevin Yoruldum An ki Yüreğinin ikindisinde duruldum… Mevsimi gecikmiş bir gurbet ezgisiydi Gönül teline dokunan rüzgar Umutlarım sana hicrette Sitem yüklü kervanın geçtiği yollardayım Vakit hicranı kuşandığımız Ismarlama tebessümler yansıyor Şehrin çaresizliğine dökülüyor fısıltılar Nisana tutkun bekleyişler çöle benziyor şimdi Hangi yağmura tutunsam kuraklaşıyor ellerimde Vuslatın dili lal... Seni sevmek Ey aşkın yağmur saçlı efsunu Kisra nın zirvesine dokunmak olmalı Saçlarında hala toprak kokusu Ellerinde filizlenir Eteklerine tutunduğum uçurumlar Düşme bu kadar sensizliğimin hücresine Yoruyor hasret kokulu hatıralar