Müebbed Sevdaların Zinciri

Vur! sevdanın zincirini gardiyan Razıyım kaderime... Dört yanımda taş duvarlar Buz kesmiş umutlarım Parmaklıkların arasında Kelepçeye mahkum susuşlarım Hükmüne ram şimdi Müebbede durmuş acılarım.. Sırlı bakışların endamında İncinmiş güller vardı dikenleri olmayan.. Mahreminde sevdaların Düğüm düğüm sırları Kırılmayan demirden kapı Paslı hayallerin yas tutmuş Kayıp anahtarı .. Tuvalinde eskimiş solgun resimler Kim bilir kaç asır yıpranmış ellerinde Hasretin bağrında lal olmuş keder.. Kapadım tüm seslerini gülüşlerin Yankısı var hâlâ İçimi burkan alaycı sözlerin.. Ne dağlar kadar güvenli şimdi Ne mertlik kadar asil Sevginin bendeki aksi... Yağmalanmış hicabların kuytularındayım Kimsesiz yetim şiirler büyütüyorum darağacında Düşüverse bir damla yüreğinden Alevine kızıl urganın Beyazlar giymeyeceğim baharda.. Bilmem ki Efsunlu bir ferman mı Yarama derman mı bu yazgı.. Sen müebbetimin zincire adanmış sevdası Sus! Şimdi Vakitlerden Ölüm râyihası..