Bulunur

Bulunur, gözlerimden akan yaşı bir silen, Çıkar gelir mutlaka kıymetimi bir bilen, Yollarımı çıkmazdan çıkarıp mutlu sona Sen çevirmezsen, bulunur bir çeviren. İçime bir alev topu düşürüp sessiz sedasız çekip gidişinin üstünden neler geçti neler… Yokluğundan bu yana üç defa su verdim sensiz kaldığımda benim gibi boynunu kırıp ümitle bekleyen saksıdaki çiçeklere. Bahçemi, darmadağın eden yağmurlardan arta kalan kirli görüntüden kurtardım; marul, maydanoz, kabak ektim. Yeni bir fidan diktim, yorgun ağaçları ağır dallarından kurtardım, budadım yüzümde yıllanmış yara gibi duran sakalımı tam üç defa… Tam üç defa uykulardan çığlıklarla uyandım, annem koşup geldi, o da seni sordu, bir şey yok dedim, gidip yattı yaşlı kederiyle, sensizlik içinde oturup ağladım sessizce. Adınla sesleniyorum herkese, herkes yorgun kederli duruşlarıyla bir mevsimin ismi oluyor, kimse beni sensizken anlamıyor… Çalışma masamın üstünden tüm kitapları kaldırdım, şiir yazmıyor, ders çalışmıyor, sadece resmine bakıyorum. Asmışsın yüzünü yorgun bir günün uykusuz akşamında, kararlı bir ciddiyet var dudağının kıyısında saklı duran gülüşte; bu gülüşün, üstüne kıvrılıp sancıyla uyuduğum günlerin sabahlarını anımsatıyor bana… Üç defa anımsadım bunları yokluğundan bu yana… Bir şeyler yapmak gerek yokluğunun doldurduğu günleri doldurmak için, içine bir şeyler katmak gerek diye düşünüp kalkıp akvaryumdaki balıklara yem atıyorum, üç defa yem attığım balıkların devingen salınışlarında rüzgârın önüne katılan saçların geliyor aklıma, sanki gizli bir el saklı yordamıyla seni sokuyor yaptığım her işin içine, senden bir damla katıyor çayıma, her yudumda daha sensizleşiyorum. Bulunur diyorum, çıkıp geleceğin, yaşımı sileceğin, omzuna düşürüp kederli başımı saçlarımı okşayacağın bir gün. Bulunur diyorum iki günde bir defa yaptığım her şeyi üç defa yaptığım günlerimin ardından varlığınla demlenen bir bardak çayda yiten uzun özlemler, bulunur diyorum bu çileli bekleyişin artık beklenmeyene devredilmesi. Gel artık, her tümceme 'artık' kelimesini katmaktan yoruldum, sil artık yaşlarımı, çocuklar gibi kanamasa da dizlerim düştüm günlerinin birliktelik halinden, çok ağladım. Şarkılarda bulduğum, türkülerde anlam kazandırdığım uzun soluklu özlem çığlıklarından yeterince savurdum bu kentin siyaha benzeyen karanlıklarına; gecelerim uzadı, sonu gelmiyor, gel artık karartma günlerimi…