Vesselam

Kibir her kişinin işidir Sabır er kişinin işidir Şairler bu yolda yaşlanır Meyve veren ağaç taşlanır Gönül o ki vurana elsiz Düsturumuz sövene dilsiz Ustalıktan hicab duyarım Belki çıraklığa uyarım Yunuslara varır ceddimiz Hoş sohbete olmaz seddimiz Mevlana gibi yüreğimiz Hoşgörüdür tek direğimiz Gül sepeti taşır yarenler Işık saçar bize erenler Bizde ne kan olur, ne de şer Bu meclisi, sevenler döşer Ne filozofum, ne de alim Yaratan bilir, benim halim Özde yoksa, ilim neylesin Sözde yoksa, dilim neylesin Tepeden öyle gördün ise Sarıp defterim dürdün ise Halim buysa, ben ne diyeyim Darılmadım ki, affedeyim Mevla donatmış Ali kulu Bu işlerin olmaz okulu Edebiyat can baş üstüne Oda kalsın gerçek rüşdüne Ha unutmadan söyleyeyim Sözüne kuvvet dileyeyim İtiraf etmeden duramam İyi şairmişsin vesselam