Susuyorum Şeytana

A Abdulhamit Karanfil
0 Altın Yaprak
Bir geliyorum Hiç gitmiyorum Bu vefa Bu kan damlası gece İğrenç bir havadır sıcağa ve yaza Toprağa dokunuyorum Hep bulanık bir düşüncede Günün hiç gereksiz bir saatinde Sana dokunma gayretiyle Susuyorum şeytana Ve bitmiyor bu taze düşünce Ama eskimiş bir bedende Dursun istiyorum Tadında gerçeğim olan tüm duygular Durmuyor Vuruyor kapılarını soluğuma Ve ne zaman kapım çalınsa Ben eski marangozu oynuyorum . . . Tepeden tırnağa Hissetmek isteyince ruhu Gömüldüğüm yerden başımı kaldırıyorum Dönemeyeceğim herşeye çarpıyor Beni yüreğimden yakalıyor Boyanmış gece Söze gem vuruyor Artık bir yetimin söyledikleridir şiir Sana ömrümü seren Bana beklemeyi serpiyor Ve hiç açmayacak bir çiçeğe Zehirli otların yetiştiği dağlara Gönül veriyor Şu yetim Şimdi aç karnında beslediği toprağa İlk bahar tonunda bir mevsim büyütüyor İçime kaynayan herşeyi doldurmuş Yetimin şu garip sözleri Kar yağmasın Üşütmesin diye bu bahar . . . ?-?-2006

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.