Susuyorum Şeytana
A Abdulhamit Karanfil
0
Altın Yaprak
Bir geliyorum
Hiç gitmiyorum
Bu vefa
Bu kan damlası gece
İğrenç bir havadır sıcağa ve yaza
Toprağa dokunuyorum
Hep bulanık bir düşüncede
Günün hiç gereksiz bir saatinde
Sana dokunma gayretiyle
Susuyorum şeytana
Ve bitmiyor bu taze düşünce
Ama eskimiş bir bedende
Dursun istiyorum
Tadında gerçeğim olan tüm duygular
Durmuyor
Vuruyor kapılarını soluğuma
Ve ne zaman kapım çalınsa
Ben eski marangozu oynuyorum . . .
Tepeden tırnağa
Hissetmek isteyince ruhu
Gömüldüğüm yerden başımı kaldırıyorum
Dönemeyeceğim herşeye çarpıyor
Beni yüreğimden yakalıyor
Boyanmış gece
Söze gem vuruyor
Artık bir yetimin söyledikleridir şiir
Sana ömrümü seren
Bana beklemeyi serpiyor
Ve hiç açmayacak bir çiçeğe
Zehirli otların yetiştiği dağlara
Gönül veriyor
Şu yetim
Şimdi aç karnında beslediği toprağa
İlk bahar tonunda bir mevsim büyütüyor
İçime kaynayan herşeyi doldurmuş
Yetimin şu garip sözleri
Kar yağmasın
Üşütmesin diye bu bahar . . .
?-?-2006
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş