Ben Seni Bırakmadım Sevgili

Ben seni bırakmadım Ne sana ne kendime Kör ihaneti avucunun içinde hissederek geçtim yanından Gökyüzünden yere ne yağarsa aldattım her ağlayışında Sonra ışıklar akarken caddeye tebessümünden kayan bir yıldız gibi Yıldızları kıskandım . . . Sen , Ne seninsin ne de benim Yalancı şahitlikle suçlanan birinin suçusun ancak Yoksa herhangi bir günahkarın ellerinde kelepçesin Sen bir meleksin , kanatlarından asılmış , idam öncesi Bazen sadece geceyi bekleyen hırsızsın Ya da gündüzün beklenmeyen bir saatinde kesilen umutsun Seni sana bırakamam açık mavi sultanım Bütün sahiller küser maviye , bırakamam . . . Şu an Yağmur sonrası soluduğum hava kadar temizsin kalbimde Ama bilmelisin çok kısadır Toprağın ve yeşilin sevişmesi . . . Ben seni bırakmadım yağmur hasretim Ne bir sokak ortasına Ne de penceremde asılı duran güneşe Olduğun kadar Durduğun gibi ve hatta ısrar edercesine gördüğüm en son duruşunu Dokunup ağlamaktan uzak Fakat nefesinden yakın yerde düşündüm Ve öyle kal dedim Öyle kal esmer ömrüm . . . Ben seni bırakmadım Esmermavi sultanım Yağmurum . . .bırakmadım . . .