Aynı Geceden Kovulmuş

(Aynı geceden kovulmuş , köşe başı karartılarıyız Sessizliğine inandık sokakların Ve yağmura ; o hazin kurumuşluğun ardından . . . Aynı yağmurda ıslanmadık ama Aynı barakaya sığınmıştık , kıskanarak yağmurdan . . . ) Ben , Sana kıyısı olan her gülümsemede sır verdim kendimden Ve bütün duygularıma baskın yapıldı Sana benzeyen bir ihbar telefonundan Her şeyi alıp götürdü , hem de mesai saati bitiminde yalnızlık Radyodan çalınan şarkılar Bana satıldı yok pahasına ; gece , gündüz tüm vakitlerde Zaman bile bardaktan boşalıyor Yaz kış boşanırken bir seneden . . . Bak , Aynı yalnızlığındayım ayın Sana zıt , yalana yakın yaşıyorum Sesinden ayrı Gözlerinden uzak Yerle bir hayali aç bırakıyorum Ve yer yer bir buluta aşık oluyorum , Gece gibi Senin gibi . . . Hala , Sevilmeye bahane sevi'yorumları yaşarken insanlar Ben hayaline küsüyorum Serçe parmağımla dost Ortak , bütün yalnız gezmelere Oysa , yetiyordu seviyorumla başlayan herhangi devrilmiş bir cümle , Bir çiçek , belki de bir meydanda beklemek , Sevmek yetiyordu aslında Bitti, gibi, soğuk bir iklim değişikliğinde . . . İyisimi , gülümse şimdi sen Sana konuşan güle Ve güle oynaya yaklaşan bahara Bu kurutulmaya hazır kalbim Bu , düşerse kırılacak gözlerim adına kayıtlıdır , Çekip gitmeye tapulanmış , beklentisi olmayan beklentilerde . . . Ve yine , seni seviyorum demeye getirilen , eskitilen , Eski bir sohbetten esinlenerek Seni özlüyoruma dolanıyorum Şiire , sigaraya ve kahveye devam günlerimde . . . Ki bütün güzel sözleri pazarlıksız elden çıkartmaya çalışıyorum Kelime hazinesi zengin , kendi cimri bir yalnıza bakarken . . . Ve sadece bir şakaya atanmış Olsa olsa bu kadar eder gülümsemeyi taşıyorum Uykuyla korkutulmuş tüm düş kurmalara . . .