Uzak Şehrin Kadını

korkunç bir beyazlık teninde umutlu bir defter yaprağı sanki yazılmamış bir aşk şiirini bekler gibi mağrur dağların başındaki kar belki cesur bir dağcının ayak izini bekler gibi umarsız bir gülümseme yüzünde bayram sabahı çocuğu sanki mendilin arasındaki harçlığı bekler gibi eski bir dost selamını arıyor belki anılardaki maziyi konuşmayı bekler gibi ferah bir yeşillik gözlerinde güneşli bahar günü sanki hayat veren yağmur bekler gibi henüz çiçek açan ağaç belki hasat zamanı bereketini bekler gibi sıcak bir sarılık saçında Nazım'ın penceresi sanki amca gir içeri demeyi bekler gibi kızgın Ağustos güneşi belki bir tas soğuk su serinliği bekler gibi sonsuz bir güzellik ruhunda membaları kıskandıran saflık sanki aşka sevdalanmayı bekler gibi yüreğine açılan kapı belki seviyorum seni demeyi bekler gibi