Hasat
A Abdullah Abalı
0
Altın Yaprak
sessizliğe karışır berrak sesin
sonsuzda solur sıcak nefesin
yüreğimde titrer buğulu gözlerin
dokunamam çok uzak yanan ellerin
hasretin ömrümün ufkunda tüter
birbirine eklediğim geceler uzar gider
yokluğun; varlığına ölümüne küser
anlayamam nerde başlar nasıl biter
her bakışın sevda ekti gönül tarlama
sulandı tohumlar göz yaşlarımla
olgunlaştı başaklar ayrılık rüzgarıyla
istesem de ömrümce yetişemedim hasada
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş