Kazım Koyuncu'ya

Ne göçebe ne mülteci Nede iltica edecek ülke arayan Bir martı sürüsü kanatlandı uzaklardan Suların şaşkınlığına düşer yaralı bir yürek İşlevine devam ediyor sonsuz devinim yasaları. kendi içinde dağılan değişimlerin. hey kaldırımların çileli yolcusu yarlı vurulmuş sokaklarından daha kaç kazım koyuncu geçecek ansızın alevlenir Karadeniz sularında dövünen umut suskunluğumun dili olur kanar yıkılır, yağmur lekeleri çocukluğumun. ey yaşamın patikasından sıyrılıp gelen yamaçlarıma imge çiseleyen çiğ yağmurları, sevgi üstüne. gayrı martıların ağıt yakar umut üstüne sevda üstüne. Ölümün serseri sarhoşluğunda, Islak gözler karşılamıyor gayrı sabahı Uzatıyorum elimi bir yıldız kayıyor Sessizce parmaklarımdan Dönüşsüz son seferi kazım,ın balıkçı teknesinde Yelkenler çekildi acıların dindiği yere. Gök nerede başlar? nerede biter bilinmez Ölü bir gezegene yollanmış koyuncu... Güle güle dağlarımın türkü dili, yüreğimiz seninle