شمارهٔ ۱۳۲
ا ابوالحسن فراهانی
0
Altın Yaprak
تا از سر کوی آن صنم دور شدیم
ناخن زن زخم های ناسور شدیم
شب های من و شمع در فراق رخ او
با هم بگریستیم که تا کور شدیم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş