شمارهٔ ۱۴۳
ا ابوالحسن فراهانی
0
Altın Yaprak
ای با مهرت سرشته آب و گل من
صد شکر که بردی دل غم حاصل من
تا در سر زلف تو ندیدم دل را
حقا که بجای خود نیامد دل من
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş