شمارهٔ ۱۶۴
ا ابوالحسن فراهانی
0
Altın Yaprak
از سینه خیال قد آن سروسهی
چون رفت ای اشک زحمت من چه دهی
باید نکنی نهال را چون کندی
زینش چه رسد که ریشه در آب نهی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş