شمارهٔ ۱۷

ا ابوالحسن فراهانی
0 Altın Yaprak
لب ز کوثر تر نمی سازیم ما تا آتش است درد ما آتش پرستان را مداوا آتش است ما که می سوزیم خواه از وصل و خواه از هجر باش سوختن کارست هرکس را تمنا آتش است دور از آن در گریه دارم چون که می سوزد مرا آنچه آن بر دیگران آب است بر ما آتش است راستی را دور ازو یک دم شکیباییم نیست با وجود آن که می دانم سراپا آتش است تا شنیدم هندوان سوزند خود را سوختم زان که از عکس رخ او شعله ها با آتش است

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.