Yıldız Gözlüm

arıyordum yıllar yılı ben seni, içimde gömülüydün sönmüş bir volkan gibi, bir yer arıyordu fışkırıp çıkmak için, bir yer bulamıyordu. hayattaki her şeyden ümitsizdim, gülmek,mutlu olmak çok uzaktı bana, kırıktı kalbim vefasız bir yar için, kapalıydı bütün kapılara. herkes bana taş kalpli diyordu, onlara ne diyebilirdim ki !, konuşmaktan bile nefret ediyordum, sadece donuk,donuk, acı bir tebessümle bakıyordum, onlara sevemiyorum diyemiyordum, anlamıyorlardı ki taş kalpli anılmak zoruma gidiyordu, anlatamıyordum, bırakmıştım kendimi okyanuslarda, yaralı bir balık gibi, sadece ölü ümitlerle bakıyordum, gün gelir ben de severim diye, sonra sen çıktın karşıma yıldız gözlüm ne oldu bilmem çok değiştim, içindeki o sönmüş volkan kımıldadı, ve fışkırdı bir yerlerden, ve seni sevdi, sana bağlandı, seni aradı, seni özledi, seni çok sevdi yıldız gözlüm