Ayrılıklar Şakisi

bir karanlık depreşir ayrılıktır nere gideceğimi bilmedim ya vedaların harman yeri bir yürek bahtıma yolculuklar çizilmişse sınır telleri kadar keskin bir acı failiyim kim kalmışsa geride ayrılıklar ki hep benim yanlışlarım var ağla deli kalbim var ağla efkara düştük yine acımızı kim çeker bu dünyada bunca zulum oldukça kan kusar ağzımızda sözcükler öfkeler ateş karanlık bir lacivert kudurur bütün ayrılık istasyonlarında üst üste yakılan keder birileri kalır ardımız sıra deli zaman çarpa çarpa sürükler fukara düştük yine bu dünyada ne mutsuzluk ne acı kendimize pay çıkardık kanadık şu ana nice gelindi gülüşlerin ortasında karakollar kurulmuş açlık grevlerinde direnç şarkılarında dağlarda vurulanın yanıbaşında biz her zaman yaftalandık arandık tüm illegal cürümlerin faili bütün mutsuzluklar bizden bilindi sorguladık zulumları yargılandık zalımlarca karanlığın kaçtır yaşı kelle ilanlarından fırlamış suretimiz polis kimi arasa bizi yakalar kanıyla boyanmışız yarım kalan aşkların ve peşimizde cellatların en acımasızı kendimizi kovalarız her adımbaşı ne zaman yakalansak kendi yüreğimize firara düştük yine her şakinin bir uçurum yazılmıştır alnına namlular çevrilende kalbine - atlamalıdır saçlarında bir gelincik ağlamalıdır son bakışlarında gökyüzü solumalıdır hoyrat yürümelidir ölüm üstüne mübalağa bakmalıdır ve son mermisine kadar yankılar bir kilim bin türkü bin sevda sözlere dökülmez o şiiri dokumalıdır yürü ey yüreğim yürü gayri sarplar gülüşlerde yüreklerde gözlerde dağlara düştük yine yalnızca kanla süren bir şarkıdır ayrılık yaramızdan yar uçurduk özgür kuşlar misali yollara uçurumlara rüzgarlara yürü yürek yana yana kana kana bir daha aşklara düştük yine