Çiğ Ayrılık

ah vah kesilir sonunda son yıldız da damladı gözlerinden yarama o çılgın coşkulardan geriye sözcükler bitiyorsa beni bir daha arama ömür mü bana konuk ben mi hayata çözemeden bitişlerin yarasındaki gizi yüzümde dal dal yarılan zaman ve artık hep kanayan hep kanayan onca an bir yafta gibi taşınır yarına gülüşüme dokunan dalları anıların yeniden tomurcuklar patlatmıyorsa varsın karanlıkta kanayan rüzgarlar yoldaşı ömrüm varsın geceme çakılsın bu şiir uzak bir akşamın ortayerinde paçavra gibi kirli bulutlar kim nereye gittiğini nereden bilir göğsümde süngülenmiş duygular sağanak hüzünler yurtsuz demirin tavı tavsar gün olur değişir insanın iklimi ateşteysen kavlanırsın kefengi darmadağın eder fırtına zındanlarda zağlanırsın tırpan yemiş kimi dallar daha gür sevinçler dolu vurgunu acı pür hey ömür kırılsın ıssızlıkta saatler varsın yırtılsın bu şiir gül öpüşler pörsüyorsa zamanda lal akşamın nergisini kırağılar çalıyorsa yarım kalan sevdanın son mermisini insan yüreğine sıkar vakti gelir ağlamanın usul usul yağar gönül gülüşün de mevsimi var ki insan ansızın bir akşamın yamacında hasarlı bir yürekle ağlıyorsa yaşanmış en güzel anlar kalan ömre kanıyorsa hey benim kara günde yol yitirmiş küheylanım parça parça dağa taşa saçılmış kalbim varsın yakılsın bu şiir