Ölü Yıldızlar

ölü yıldızlar düşerken bakışıma yol kıyısında ölmüş itin gözlerindeki gibi kim konuk eder beni... türkmen kilimlerine benzer üstünde uyuduğum keder yazgısını kabullenmiş bir yitik olduğum çölde dilimde yaralı geceyi giyinmiş kelimeler sevda sevda dedikleri sürgünlüğe söylenmiş bir şarkıdır rüzgarımda ellerim yalnızlıktan kırılmış ıssızlığın dalları gülüşüm deli yellerde savrulan yurtsuz yelkovan dikeni doğuştan sürgün bir yitiğim bu çölde kim konuk eder beni... aslında gül de bir gurbetçidir hep en güzel yerinde karışır toza küle savrulur dönmemesine hançerse zaten ölümün ellerinde... ey sevgili beni başkaları gibi sevme... dağlarla konuşup sularla öpüşmemi bakışların diline dökebilirler kendi akrabalarını kendileri seçenler bilirler tüm haklı kavgalarda ateş kadar ölümsüzüm ne aşklar bensiz olur ne dünya döner ey sevgili beni başkaları gibi sevme... uzaklar yakını yakınlar uzağıyım bu çölde yitik serapsız hesapsız uzak... yakın yitiklik ki gitmelerin yazgısı her gidişimizde yağmurlardan başka kimler ağlar ki yıldızlardan başka kimimiz var ki bir başka bizden gayrı kim konuk eder bizi