Görmeyeli Kötü Yola Düşmüş Aşk

kuzgun karanlıklar parçaladı da geldim bin yıllık yalnızlıktan beni sök kendimden ey hüzün kır dallarımı yağmala dağlardan hiç inmemiş çoban say aylı deniz al çarp beni yalıyarlara savrulmam yetmedi kuru dikenler gibi ordan oraya sizin olsun aşkınız da şavkınız da şarkınız da beni olmayan denizlerle kandırdılar da sabrettim bunca kuraklığa olmayan baharlarla oyalandın hoyrat kalbim bin yerinden delinmiş bir kevgirsin gayri bağrımda yokmuş senin düşlediğin iklimler seraplar yalanmış gör bak şiirler yalancıymış kandırıldık biz kalbim sokaklarda sürüklenen fahişeler ancak onlar bilir bu acıyı şimdi ne desen yalan gözleri oyulmuş yenik askerler bir onlar bilir ve acı kör eder ya kalbini öyle bir şey sus söyleme sevdasından recm olan aşıklar bilir bu acıyı başlarına yağan taşlardan değil bir de sürgünler bilir hiç geri dönemeyenler acının atlasından ne desen boşuna anlamazlar sen aşamazsın aşka giden yollarda dikilen duvarları bu pislik saltanatında yüreğinin yamacında kurulu saltanatlar mal mülk tutkuları ev dam hesap kitap beni bir gözleri ahuya zebun eyledi felek uzun zamanlardan geldim ve kellesi vuruldu kalbimin tutku hançerlerinde görmeyeli kötü yola düşmüş aşk nerden bilirdim