Kirli Savaşlara Gazel

Bütün müfrezeleriyle ölüm konuçlandı geceye Yüzüne kapattı ellerini kahreden bir korkuyla Sinesine zulüm yağan ananın dağları taşları Toprağın gözlerinden süzüldü gerillalar Kan içinde bir isyanın ateşten gözyaşları Rüzgârda kum Zemheride kar tanesi insan Attan İtten Daha da ucuz can Tükenmez çilelerin değirmeninde Bir buğday Bir un zerresi Ufalanır Belalar büyür o ufaldıkça Karanlık azman kesilir Ve acının memelerinde bütün çocuklar Hüzne çatılmış silah silah kaşları Yine bombalar gürledi gökte Adı- sanı duyulmadık tüfekler ürüştü O çılgın suskunluk kudurdu yine Karanlık çırpındı Ağızsız dilsiz Bir hayvan gibi Kan içinde Ve şahan yüreklere ölüm Ve kömür gözlere yıldızlar üşüştü Yolunmuş güller gibi düştü yorgun başları Haykırın ey insanlar Aksın yüreğinizin yedi kol ırmakları Haykırın Ve yıkayın Gövdesinden Yeryüzünün Yıkayın bu kirli savaşları