Sevdana Korsan

Denizlerden libas giy Gülüş şelalen çıplak Kalebendin olmuşum Ay yaylası alnına Sen ki benim tutsaklığım kesildin Ben ki senin zincirine vuruldum Denizleri hatmettim Kıvrım kıvrım suyun sırrı Ebrulandı alın çizgilerimde Ki sirenler çelemez aşkımın mendireğini Ben gönül pusulamı sana ayarlamışım Kalebendin olmuşum Ki sende Gözlerimi kaybettim Demem o ki Ben senden gayrısına kör etmişim kalbimi Geceme ay olasın diye İçime can dolasın diye Yitiğinim Bulasın Diye Seni alıp kaçmışım köle pazarlarından Ben senin kölen olmuşum Sen benim efendimsin Bütün limanlarda bekleyen Bütün limanlarda yiten aşk Ömür dedikleri kaçmakmış fırtınalardan Kovalamakmış kasırgaları Ömür ki sensiz bir deli sürgünlükmüş Gerisi yalan Bir gülüş olarak Ömrüme akan şelalem olduğunda Varlığın denizler deryalar boyu şakrak Ki sensiz Zaman ki ağır aksak Anlamışım ki yaşamak Bütün kara sularında seni aramak Kulpsuz amphoralarda çalkalamak Aşkı ve kaderi Yedi deryalar geçtim Yol yitirdim ay yaylası alnında Ki bilirim avucumun içi gibi tüm denizleri Bana seninle verilmiş kün emri Çün daha önce yoktum Ki sende hiçken yok oldum Yokken de varken de hiçinim senin Vü senden sonra da olmayacağım