شمارهٔ ۱۲۸۴
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
عالمی را تو به شوخی دل و جان سوخته ای
ای پسر این همه شوخی ز که آموخته ای
با دل زار مرا باز بسوزی بچه رنگ
که چو گل چهره به صد رنگ بر افروخته ای
چشم من چون نگرد بی تو جمال دگران
که از آن سوزن مژگان نظرم دوخته ای
همه آفاق خریدار تو زانند که تو
یوسف خود به زر ناسره بفروخته ای
عاشق سوخته پروانه شد ای بلبل مست
تو چو سوسن به زبان عاشق دل سوخته ای
اهلی از دانه اشکی چه غم از دل برود
با چنین خرمن غم ها که تو اندوخته ای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş